Dysk, który pokazywany jest w narzędziu do zarządzania dyskami z adnotacją „Not initialized” nie na wiele się przyda. Nie jest on wykorzystywany przez system Windows jako zapisywalny system plików, trzeba go najpierw zainicjować, aby można było skorzystać z niego jako pamięci masowej.
 

 
Zainicjowanie dysku wiąże się w praktyce z zapisaniem sygnatury dysku. Wcześniej wartość Signature jest zerowa. Właśnie tę cechę można wykorzystać, aby za pomocą zapytania WMI wykryć niezainicjowany dysk.
 
Zapytanie (można je wykonać w obrębie narzędzia WBEMTest) ma postać:
 
SELECT DeviceID,Signature FROM Win32_DiskDrive WHERE Signature = 0
 
Po wykonaniu takiego zapytania pokażą się (jako wynik) jedynie dyski niezainicjalizowane.
 

 
Łatwo sprawdzić, że po przeprowadzeniu inicjalizacji dysku:
 

 
To samo zapytanie daje już pusty zbiór – nie ma dysków z zerową wartością sygnatury:
 

 
Powyższy przykład pochodzi z zainstalowanego już i działającego systemu. Jednak można spotkać się z niezainicjalizowanym dyskiem podczas działania Task Sequence w czasie procesu instalacji systemu operacyjnego (OSD), gdy jest to jedyny dysk twardy w systemie. W takim przypadku, jeżeli przed operacjami dyskowymi (partycjonowanie i formatowanie) usiłujemy odwołać się do jakiegoś pakietu (Package) Configuration Manager a trafiamy na przykry błąd, wynikający z braku miejsca do zapisania pakietu.
 
Wykorzystanie zapytania WMI, jako warunku pozwala uniknąć takiej pułapki i utworzyć miejsce do zapisu pobieranego pakietu, jeżeli wcześniej nie istniało.

Zostaw komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *